królik uszyty. rudzielec.

Królik uszytek- Rudzielcem zwan- gotowy. Rudzielca uszyłam z materiału kostiumowego- bardzo zresztą przyjemnego w dotyku, dodając materiał kwiecisty, który niesamowicie przypadł mi do gustu. Królik otrzymał również muszkę, którą uszyłam korzystając z gotowej muchy szwagra. 

I idealna wersja królika w wykonaniu siostry:)

Praca była dość trudna, ale gotowy królik sprawił mi wiele radości:

P.

pan i pani smith.

Komedia zakończona happy endem- cel 2015r. 365 stron słabych, pozbawionych radości, oficjalnie powędrowało do kosza.

P.

kot- uszytka.

Święta, święta, święta, które przestały mnie już cieszyć. Wręcz nie mogę się doczekać ich końca. Chciałabym, by święta przybrały nowy wymiar. Ostatnio często zalewam się łzami, z tego chyba wszystkiego uszkodziłam dziś Elzę, której widok doprowadził mnie znowu do łez. Pan P. okazał się cudowny. Przytulił mnie tylko i powiedział "no trudno".

 Kiedyś będę miała choinkę, na której zawiśnie mnóstwo aniołków i będzie kolorowo i romantycznie. Jak na razie choinki brak, więc aniołki leżakują na komodzie.

 Choinka handmade sztuk jeden- gotowa.

 Świeczka od Mikołaja. Cudowny zapach, który roznosi się po całym mieszkaniu, no i przepiękna puszeczka.

 I zdobycze z Fabryki Bombek.

 Pozdrawiam, P.

kot- uszytka.

Aj aj aj. Pierwszy raz od dłuższego czasu, mam chwilę dla siebie i dla ogarnięcia swojego miejsca. Za oknem szaro, buro i ponuro. Pani jesień jest chyba obrażona dzisiaj. Ale co tam:)

Ostatnio uszyłam znowu kota i stwierdziłam, że moja maszyna do szycia mogłaby być inna. Zbytnio się pospieszyłam z zakupem.

 Kot jest prosty do wykonania, wystarczy zrobić szablon, wyciąć, zaszyć, wypchać wkładem do poduszek, znowu zaszyć (dziurę na wkład) i już.

A te śliczne kwiaty od małych kochanych istotek. Pan P. będzie miał do opieki.

Na jutrzejszą lekcję szycia zakupiłam materiał góralski, będzie ciekawie. P.

kotek tilda- uszytka.

Jak ja kocham ten stan... A mianowicie chwile kiedy mogę coś uszyć:) Nadal jest to dziwne i pokraczne, ale jaką mam frajdę. Cieszę się jak małe dziecko z lizaka. W niebie jestem jak podobają się te moje "uszytki" siostrze. Ona docenia moje cudaki, dziwaki. Tym razem z szablonu na lalę, wyszedł pan kot, który chodził za mną od dłuższego czasu. Znalazłam go kiedyś w internecie i to była miłość. Co prawda daleko mu do oryginału, ale niechże będzie:)

Taki śpioszek, kotek Tralalotek:) I specjalnie dla Małej, żeby pamiętała, że w mieście Smoka jest ktoś kto ją bardzo kocha:*

poduszka na igły, lalka, cz.II- uszytka.

Siedziałam i szyłam. Bo musiałam ją dopracować. No, i... z oczu jestem już zadowolona.  Zamknięte wygrały, ale włosy... Hmmm. Ale to już nie dziś, bo zmęczenie daje o sobie znać.

Nie samym szyciem człowiek żyje:)

Mam nadzieję, że małej spodoba się ta z zamkniętymi ślepiątkami.

poduszka na igły.

Od dawna zabierałam się za poduszeczkę na igły. W końcu ubzdurałam sobie, że nie będzie ona zwykła. I wyszła niezwykła. Tyle, że troszkę inaczej. A i jak na pierwszą to i tak nie jest aż tak źle. Uszyta z dwóch kółek, wypchana wkładem silikonowym... dobrze wbija się w nią igły, a chyba o to najbardziej chodziło. Oczy definitywnie do poprawy, ale to moje początki, więc spokojnie.

Ta lalunia jest dla Nuty. Jest troszkę większa i w rzeczywistości wygląda na milszą niż na zdjęciach.

Zabieram się za realizację kolejnych rzeczuszek, P.

wielkie szycie.

Ostatnio, "będąc na kiermaszu rzeczy fajnych", Gaba upatrzyła sobie kota. Kota wielkiego- poduchę. Stwierdziłam, że skoro zaczynam na dobre przygodę z szyciem, to ja zrobię takiego kota. Przyjrzałam mu się uważnie, zrobiłam szablon, uszyłam i figa. Wyszła karykatura. Nie ma to jak oryginał.Podobno liczą się chęci:) 

 A tak w ogóle... to zamiast uszu... kot ma rogi:(

Kiedyś dojdę do wprawy. A tymczasem... idę na ciasto czekoladowe z wiśnią.Ooo.

Pozdrawiam, P.

Tilda taka owaka- uszytka.

Oj jak mnie nosi. Musiałam cały smutek i złość jakoś wyładować, więc skończyłam brzydaka. Kiedyś dojdę do wprawy i będzie ładnie, a póki co zaburzę co niektórym poczucie piękna. Jutro zaczynam odwracać życie do góry nogami. Kończę z wszystkim tym, co nie przynosi mi radości, co nie daje mi satysfakcji. Tilda jest początkiem czegoś brand-new. Można? Można!...

P.

miśka Zdziśka- uszytki.

Pogoda nie rozpieszczała nas ostatnio i żeby nie zwariować trzeba było sobie radzić z nudą i szarością. Na regale znalazłam całkiem fajną książeczkę, którą pokazałam młodszej siostrze.

Maluch (siostra ma;) znalazła w niej pomysł na miśkę, a że nie miałam kolorów pasujących do obrazków, mała wybrała i dopasowała coś innego. Oryginalna miśka owiana jest brązowymi barwami, małej jest troszkę inna.

Moja mała wzięła się do roboty i sama (absolutnie bez mojej pomocy) uszyła ślicznego misia:

A niżej stworek potworek autorstwa Małej;)

Muszę odkurzyć maszynę i może sama niebawem znowu coś uszyję;)

kot- uszytka.

Gdzie ci mężczyźni, gdzie te chłopy? Podsumowując dzisiejszy dzień: doliczyłam się więcej życzeń od kobiet- dla kobiet. Niewiele znalazłam życzeń od mężczyzn... i tu nie chodzi o to, że zależy mi czy coś, bo totalnie mi to lotto. Ale chodzi o gest. A poza tym, jeśli facet ma jaja to nie przystoi by obok kobiety przeszedł bez zwykłego, prostego słowa: "wszystkiego najlepszego"- oklepanego i monotonnego, ale jakże radosnego, wywołującego uśmiech na twarzy. Szkoda, że muszę to pisać i mam nadzieję, że przynajmniej dla swoich kobiet ci wszyscy "mężczyźni" są wyjątkowi. Egoiści, dupki, nieśmiali, czy zadufani w sobie, a może zapominający języka w buźkach, a może dbający o swój interes Panowie? Zaskoczył mnie bardzo P., który rano wybiegł do pracy z paczką torcików pistacjowych, na które zresztą sama miałam ochotę. Początkowo przeszyła mnie zazdrość- jak to przecież mój ci on... Dopiero później dowiedziałam się, że przecież na piętrze są Panie, które należało poczęstować. Brat pamiętał o chodzącym za mną ptysiu, tata o życzeniach. A zapomniałam o  najważniejszym... od P. dostałam coś, dzięki czemu powstał kotek:

 Zrzęda straszna ze mnie, ale byłabym jak ci, którzy za każdym razem chowają głowę w piach, bo zawsze coś...